Jolles, Johannes Andreas, kunst­his­to­ricus en lite­ra­tuur­the­o­re­ticus (Nieu­we­diep (N.H.) 7-8-1874 - Leipzig (Duits­land) 22-2-1946). Zoon van Hendrik Jolle Jolles, mari­ne­of­fi­cier, en Jacoba Cornelia Singels, schrijf­ster van novellen. Gehuwd op 8-9-1900 met Mathilde Mönc­ke­berg. Uit dit huwe­lijk werden, behalve 1 jong over­leden zoon, 2 zoons en 3 doch­ters geboren. Na echt­schei­ding (26-7-1918) gehuwd op 24-8-1918 met Maga­rete Elisa­beth Boecklen. Uit dit huwe­lijk werden 2 zoons en 2 doch­ters geboren. Hij verwierf op 26-10-1914 door natu­ra­li­satie de Duitse nationaliteit.

André Jolles bracht zijn jeugd door in Amsterdam, bezocht het Stede­lijk Gymna­sium, maar deed geen eind­examen. Zijn in 1888 weduwe geworden moeder intro­du­ceerde haar enige kind, even begaafd als vroeg­rijp, in de kring van de Tach­ti­gers die bij haar aan huis kwamen, deed hem kennis maken met het Franse symbo­lisme en nam hem mee naar Italië, naar Florence. In dit gees­te­lijk klimaat ontpopte Jolles zich als dichter en schrijver, publi­ceerde poëzie in Van Nu en Straks , het Twee­maan­de­lijksch Tijd­schrift , De Nieuwe Gids , en beschou­wingen op het gehele gebied der kunsten in De Tele­graaf , De Amster­dammer en De Kroniek , waarvan hij bij de oprich­ting in 1895 redac­teur werd en vooral aanvan­ke­lijk mede de toon bepaalde door zijn rubriek 'Brieven van Piet den Smeer­poets'. Deze eerste levens­fase eindigt in 1899, toen Jolles zich voor­goed in het buiten­land vestigde. Zijn bete­kenis voor de Neder­landse letteren uit deze periode heeft minder betrek­king op de lite­raire waarde van zijn geschriften dan op de cultuur­his­to­ri­sche: de jonge Jolles kende iedereen in de kringen van Tachtig en Negentig en iedereen kende hem. In 1896 had hij boven­dien de histo­ricus Johan Huizinga ontmoet, in wiens jaren­lange vriend­schap hij een bios paral­lelos zou ervaren.